حیوانات

کانگرو

کانگورو نماد کشور استرالیا


کانگرو


کانگرو جانوری ترسو و خجالتی است. او سری کوچک و

گوش های بلندی دارد. کانگرو برای پریدن، چنان از



پاهای
عقبی خودش استفاده میکند که به نظر می 


رسد که
در حال پرواز کردن است!!

 دم قوی و پهن کنگرو به او کمک می کند تا در هنگام

پریدن بتواند تعادل خودش را حفظ کند. همچنین کانگرو

از دم پهن خود برای جلو رفتن استفاده می کند. درست

مثل کاری که سکان قایق، برای آن در آب انجام می

دهد.

بچه کانگرو وقتی تازه به دنیا می آید، آنقدر کوچک

است که شما می توانید آن را به راحتی در کف

دستتان جای بدهید. مادر کانگرو، بچه ی خود را در  

داخل کیسه ای که روی شکمش جای دارد، حمل می

کند. این کار به کانگرو ی مادر کمک می کند تا بتواند به

راحتی بچه اش را با خود حمل کند و در همان حال به

این طرف و آن طرف برود و غذای مورد علاقه ی خود را

-که نوعی علف مخصوص، به نام ((علف کانگرو)) است-

بخورد.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم شهریور 1390ساعت 15:9  توسط مهدی  | 

کرو کدیل


کروکودیل جانوری است خزنده و


سخت‌پوست دارای چهار دست و پا، در


آب به راحتی شنا می‌کند، اما همیشه در


آب نمی‌ماند و تخم‌هایش را در خشکی


می‌گذارد. این حیوان دارای فک و


دندان‌های بسیار نیرومند است و به


خانواده کروکودیلیان تعلق دارد. این


خزندهٔ آبی و خشکی بزرگ در سراسر


مناطق استوایی آفریقا، آسیا، آمریکا و


استرالیا زندگی می‌کند. کروکودیل مانند


سایر موجودات ساکن در رودخانه‌ها و


دریاچه‌ها و سرزمین‌های مرطوب در


آب‌های شیرین و گاهی در آب‌های کمی


شور زندگی می‌کند.

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم شهریور 1390ساعت 14:43  توسط مهدی  | 

شیرها


شیر ها

شیر
جانوری نیرومند با سری بزرگ، پاهای بزرگ و قوی و دمی بلند از جنس

پلنگ‌شکلان (Panthera) است. اندازهٔ بدن او ۱۴۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر و اندازهٔ دم او ۶۷ تا ۱۰۰

 سانتیمتر است. نوع نر بزرگ‌تر از ماده‌است و نرها بر روی گردن و شانهٔ خود دارای یال نیز

می‌باشند. رنگ بدن شیرها بین قهوه‌ای مایل به زرد و قهوه‌ای مایل به سرخ متغیّر است. رنگ یال

شیرهای نر نیز از زرد روشن تا سیاه متغیّر است. همچون دیگر گربه‌سانان بزرگ شیرها نیز می‌توانند

به سرعت‌های بالا دست یابند و آن را برای مدّت کوتاهی حفظ کنند. در گذشته در آفریقا، خاورمیانه

و جنوب آسیا به فراوانی یافت می‌شدند ولی اکنون فقط در جنوب صحرای بزرگ در آفریقا و در منطقهٔ

حفاظت‌شده‌ای در شمال غربی هند زندگی می‌کنند. شیر برخلاف مشهور بودن به سلطان جنگل

در بیشه‌ها زندگی می‌کند. این جانور ۲۰ ساعت در روز به استراحت می‌پردازند. شیرها معمولاً در

طول روز به شکار می‌پردازند ولی در مناطقی که آنها را شکار می‌کنند تنها در شب فعّال هستند.

آنها گروهی زندگی می‌کنند و هر گروه متشکّل از سه شیر نر، پانزده ماده و توله‌هایشان در یک

قلمرو مشخّص است. گروه‌های دیگری نیز هستند که تنها از شیرهای نر مجّرد تشکیل شده‌اند.

شیرها جانورانی مانند گورخر و غزال را برای تغذیه شکار می‌کنند. آنها جانوران بزرگ‌تر مانند بوفالوها

و زرّافه‌ها را نیز به صورت دست جمعی و به کمک یکدیگر شکار می‌کنند. حتّی پرندگان و گاهی

کروکدیلها نیز به دست آنها گرفتار می‌شوند. شکارکردن بیشتر به عهدهٔ شیرهای ماده‌است.

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم شهریور 1390ساعت 12:17  توسط مهدی  | 

ببر

http://www.dl.takmob.net/user1/mohsen/Picture%20Post/wtak.jpg
ببر


ببر ببر حیوان ساکت و بسیار با شکوهی است. پوست ببر به رنگ زرد متمایل به قهوه ای است که با خط های تیره و سیاهی پوشیده شده است. پوست ببر کاملا برای زندگی کردن در جنگل مناسب است. این پوشش به ببر کمک می کند تا خودش را همرنگ با درختان بسازد. به همین خاطر، اغلب حیوانات، ببر را تا وقتی که کاملا به نزدیک آن ها نرسد، نمی بینند و وقتی او را می بینند که خیلی دیر شده و نمی توانند فرار کنند. گاهی وقت ها وقتی ببر به حیوانی نزدیک می شود، میمون ها و پرنده ها، برای اعلام خطر به آن جانور، سر و صدا ی زیادی راه می اندازند. اما اغلب آن ها، باز هم به این بلا دچار می شوند. ببر، با مهارت می تواند پرش های بلند و نرمی انجام بدهد. ببر جانور بسیار درنده ای است. او با بی رحمی، جانوران بزرگتر از خودش را هم می کشد. دندان هایش را در گلوی شکار خود فرو می برد و خلیی زود او را خفه می کند. اما ببر مادر، هنگامی که در کنار بچه هایش  دراز کشیده است، کاملا آرام است. بچه ببرها، دم او را می کشند و در اطراف او به جست و خیز می پردازند و با او شوخی می کنند. مادرشان هم با حوصله به آن ها اجازه می دهد که بازی کنند و قوی تر شوند. به زودی بچه ببرها بزرگتر و قوی تر می شوند. در این مدت، ببر مادر به آن ها یاد می دهد که چگونه در جهت خلاف جریان باد به سمت شکار خود حرکت کند تا باد بوی آن ها را به مشام شکار نرساند. ببر مادر به بچه هایش هر چه را که برای مقابله با خطرات آینده لازم دارند، یاد می دهد. او به بچه هایش می آموزد که چگونه حمله کنند و چه وقت احتیاط کنند. بچه ببرها وقتی که دو ساله شدند، می توانند خودشان به تنهایی در جنگل زندگی کنند.

+ نوشته شده در  شنبه پنجم شهریور 1390ساعت 19:14  توسط مهدی  | 

جالب و خواندنی

جالب و خواندنی

راکون ها

راکون ها اگر به آب دسترسی داشته باشند،
حتما قبل

از خوردن یک چیز، آن را می شویند.

(دست هایت را چطور؟ آن را هم می شویی؟)


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم مرداد 1390ساعت 15:14  توسط مهدی  | 

شتر

عکس های شترbactrian-camel-fur_5799_600x450

شترها


شتر می تواند بیشتر از هر حیوان دیگری، در مقابل

گرسنگی و تشنگی و گرما، مقاومت کند . به همین

دلیل است که به آن ((کشتی صحرا)) هم می گویند.

کوهان های شتر، محل ذخیره ی چربی هستند. شتر


در
هنگام استراحت، غذا و آب کافی را در کوهان هایش

ذخیره می کند و هنگامی که در بیابان بی آب و علف راه

می رود، می تواند انرزی لازم را از کوهان هایش بدست

بیاورد و مدت زیادی، بدون خوردن آب یا غذا، راه برود.

شتر برای مردم بیابان نشین، اهمیت زیادی دارد. آنها

گوشت شتر را می خورند و شیرش را می نوشند و از

مو و پوست شتر، برای درست کردن لباس استفاده می

کنند. آن ها همچنین از کاروان های شتر برای حمل و 


نقل
مسافر و یا کالاهایشان سود می برند.

شتر، کمک های زیادی به مردم می کند اما رفتارش

خیلی دوستانه نیست. اگر کسی او را اذیت کند، به

سختی گازش می گیرد و یا لگد می زند. اگر شتری

عصبانی شود ساربان باید با حوصله او را رام کند. 


قوها از لحاظ بدنی بزرگ‌ جثه ترین عضو خانواده اردکیان هستند و جزو بزرگترین

پرندگان دارای توانایی پرواز به شمار می‌آیند. جثه قوهای گنگ، ترومپت‌زن

وفریادکش می‌تواند به ۵/۱ متر طول و ۱۵ کیلوگرم وزن برسد. طول بال‌های بازشده

آنان نیز به ۳ متر می‌رسد. در مقایسه با غازها، قوها اندازه بزرگتری دارند و دارای

پاهای بزرگتر و گردن درازتر اند.[۱]


پوشش پر روی بدن هر دو جنس نر و ماده یک شکل است، با این حال نرها از لحاظ

جثه و وزن بزرگتر از ماده‌ها هستند. نژاد‌های قوی ساکن در نیمکره شمالی دارای

پوشش پر کامل سفید اند ولی نژاد‌هایی که در نیمکره جنوبی زندگی می‌کنند

دارای پرهای مختلط سفید و سیاه بر بدن خود هستند. قوی سیاه استرالیایی

دارای پرهای کامل سیاه است به استثنای شاهپرهایش که سفید رنگ اند. قوی

گردن سیاه ساکن آمریکای جنوبی نیز دارای بدنی به رنگ سفید و گردنی سیاه رنگ

است.[۲]


پاهای قو در حالت کلی به رنگ خاکستری است، به استثنای گونه‌ی قوی ساکن

آمریکای جنوبی که پاهای صورتی دارد. رنگ نوک‌ نیز تغییر پذیر است: چهار نژاد قوی

ساکن در بخش‌های نزدیک قطب شمال نوک‌های سیاه با معدود موارد زرد دارند و

دیگر گونه‌ها دارای نوک‌های قرمز و سیاه هستند.[۳] با اینکه در حالت کلی پرندگان

دندان ندارند قوها در این باره استثنا شمرده می‌شوند. ردیف شیار‌های کوچک روی

منقار به آن‌ها توانایی گرفتن و خوردن جانوران آبزی ریز را می‌دهد.


بررسی‌ها نشان می‌دهند که قو در اروپا و اوراسیای غربی در دوره میوسن تکامل

یافت و تا دوره پلیوسن در همه نیمکره شمالی پراکنده شد. اینکه گونه‌های ساکن

در نیمکره جنوبی در چه زمانی از گونه‌های شمالی جدا گشتند مشخص نیست.

قوی گنگ به دلیل ظاهر آن و پراکندگی‌اش، به ویژه در مناطقی که در طی واپسین

عصر یخبندان زندگی ناپذیر بودند، همچنین همانندی زیادش به قوی سیاه از انواع

جدیدتر این گونه به شمار می‌آید.[۴]


قوها به گونه‌ی معمول در نواحی معتدل زمین زندگی می‌کنند و به ندرت در مناطق

گرمسیری پیدا می‌شوند. چهار نژاد قو در نیمکره شمالی، یک نژاد در استرالیا و

نیوزلند و یک نژاد در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. قوها در بخش‌های گرمسیری

آسیا، آمریکای مرکزی، بخش‌های شمالی آمریکای جنوبی و نیز کل آفریقا دیده

نمی‌شوند.[۱]


در میان نژاد‌های این پرنده چندین نژاد مهاجر هستند. قوی گنگ در اروپای غربی

مهاجرت پاره‌ای دارد حال آنکه مهاجرت کامل خود را میان اروپای شرقی و آسیا

انجام می‌دهد.[۵] قوهای فریادزن و توندرا نیز مهاجرت کننده هستند. همچنین قوی

سیاه مهاجرت خود را در میان بخش‌های شرقی و غربی قاره استرالیا انجام

می‌دهد.[۶]


قوها همچنین به عنوان پرندگان آبزی در بسیاری از باغ‌ها و باغ‌وحش‌های سراسر

جهان نگهداری می‌شوند؛ در ایران باغ پرندگان شهر اصفهان از جمله مکان‌هایی

است که دو گونه قوی گنگ و سیاه را در خود جای داده است.[۷]


قوها درون آب و روی زمین تغذیه می‌کنند. غذای این پرندگان را بیشتر ریشه، برگ و

جوانه‌های گیاهان آبی تشکیل می‌دهد. آن‌ها تقریبن به گونه‌ی کامل گیاهخوار

هستند، با این حال گاهی تعداد کمی از جانوران آبزی مانند ماهی‌های ریز هم

طعمه آن‌ها می‌شوند.[۸] این پرنده در سال میزان بسیار زیادی از گیاهان روییده در

زیر آب را می‌خورد و به دلیل اهمیت این گیاهان برای زندگی دیگر گونه‌ها می تواند

عاملی تهدید کننده برای طبیعت باشد. برای نمونه، طبق برآورد سازمان ماهی‌ها و

حیات وحش ایالات متحده قوهای گنگ ۱۲ درصد کل گیاهان زیرآبی خلیج چساپیک،

واقع در میان دو ایالت ویرجینیا و مریلند، را مصرف می‌کنند.[۹] [۱۰]


قوها تک‌همسر هستند، در دو سالگی زوج انتخاب می‌کنند و زوج شدن میان آن‌ها

می‌تواند تا سال‌ها، و گاه تا پایان عمر، ادامه پیدا کند؛ با این حال جدایی نیز در میان

آن‌ها دیده می‌شود که گاهی در نتیجه‌ی ناکامی در تخم‌گذاری پدید می‌آید.[۱۱]


رفتارهای همجنس‌گرایانه و تراجنس‌گرایانه نیز در میان قوها، به ویژه قوی گنگ و

قوی سیاه، دیده می‌شود.[۱۲]


طول عمر قوها می‌تواند به بیش از بیست سال برسد.[۱۳] آن‌ها پس از انتخاب

همسر در مناطق باتلاقی قلمرویی برای آشیانه خود تعیین می‌کنند، وهر گاه نیاز

باشد پرنده نر به دفاع از آن می‌پردازد. قوها تخم‌های خود را در لانه‌ای به طول

تقریبی یک متر روی خشکی و در کنار آب می‌سازند. ماده ۴ تا ۶ تخم سفید رنگ

می‌گذارد وبه تنهایی روی آن می‌خوابد تا جوجه‌ها به دنیا بیایند. بر خلاف اردک‌ها و

غازها، جنس نر به جنس ماده در ساختن آشیانه کمک می‌کند. همچنین قوهای نر

در نگهداری از تخم‌ها و پرورش جوجه‌ها به جفت خود کمک می‌کنند.[۱۴]

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 14:34  توسط مهدی  | 

کوآلا

عكس هاي جالب از كوآلا ها (17 عكس)


کوآلا


کوآلا جانور کوچک و بسیار تمیزی است. کوآلا خیلی

آرام و کمی تنبل است. این حیوان صورتی خنده دار

دارد. چشم هایش درخشان است. دم ندارد. وقتی که

راه می رود، مثل یک بچه خرس است.

 کوآلا، وقتی فریاد می زند، صدایش درست مثل صدای

بچه ی انسان است. این حیوان در جنگل های استرالیا

زندگی می کند. خانه اش را میان شاخه های بلند

درختان ((اکالیپتوس)) می سازد. بچه ی کوآلا بسیار با

نمک و مهربان است. شش ماه اول زندگی اش را در

کیسه ی مادرش که جای گرم و نرمی است، زندگی

می کند. سپس از بدن مادرش بالا می رود، بر پشت او

قرار می گیرد و همانجا آویزان می شود تا زمانی که به

اندازه ی کافی بزرگ شود و بتواند از خودش محافظت

کند.

 کوآلا ها روز ها استراحت می کنند. شب که می

شود، مادر کوآلا-درحالی که بچه اش را کول کرده

است-برای پیدا کردن غذا از لانه اش خارج می شود،

آهسته و با احتیاط از درخت اکالیپتوس بالا می رود و

خودش را به بالای درخت می رساند. کوآلا کوچولو و

مادرش، شامشان را که همان برگ ها و گل های

درخت است، می خورند.

معنی کوآلا، یعنی: ((حیوانی است که آب نمی نوشد.)) علت

این نامگذاری آن است که کوآلا ها آب نمی خورند؛ بلکه

آب لازم برای بدنشان را از جویدن برگ های خوش بو و

شیرین درخت اکالیپتوس به دست می آورند.

اردک :

اردک از حیواناتی به شمار می‌رود که علاقه زیادی به آب دارد وبسیاری گمان می‌کنند که زندگی در خشکی برای حیوان با لذت ورضایت همراه نیست . ولی باید دانست که برخلاف تصور، تجربه نشان داده‌است که اردک خیلی زود به تغییر محیط ووضع موجود عادت کرده وبه آسانی قادر است کمبود آب ودریاچه وامثال آن را با مراتع وعلف زارهای سبز وخرم جبران نموده وحتی پرورش به طریقه بسته را به نحوی که در مویر سایر طیور اهلی جریان دارد به آسانی وخوبی تحمل نماید . در مورد ساختمان جایگاه ولانه اردک‌ها شرایط واصولی که برای مرغداری‌ها باید در نظر گرفته شود عیناً جهت لانه‌های اردک قابل اجرا می‌باشد، منتهی باید در نظر داشت، چون اردک‌ها عادت دارند تمام مدت شب وروز را در هوای آزاد زندگی کنند ودائماً در حال حرکت وفعالیت باشند لذا باید سعی شود تا حد امکان محوطه‌های محصور ووسیع وبزرگی را در جلوی هر لانه برای اردک‌ها اختصاص داد که حیوانات بتوانند در مواقع لزوم از جایگاه‌های خود خارج شده ودر آن قسمت به جست‌وخیز بپردازند.

اردک سیاه کاکل(Aythya fuligula)

تغذیه اردک :

برخلاف سایر انواع طیور اهلی، جوجه اردک‌ها از همان ساعات اولیهٔ خروج از تخم، علاقهٔ عجیبی به خوردن غذا از خود نشان می‌دهند و معمولاٌ در چنین هنگامی بهتر است از خوراک‌هایی که در آب وجود دارد یا مواد غذایی که منشأ حیوانی دارند برای تغذیهٔ جوجه استفاده شود. ولی چنانچه این کار مقدور نباشد می‌توان روزی پنج الی شش بار مقداری آرد سبوس وپودر شیر وآرد مواد علوفه‌ای را به صورت خمیر درآورده ودر اختیار جوجه‌ها قرار داد . تجربه نشان داده‌است که ترکیبات مزبور که البته می‌توان اجزای آن را با مواد غذایی وعلوفه ودانه‌های دیگر تعویض نمود، غذای کامل وخوبی برای اردک‌ها به شمار می‌رود وبخصوص در رشد ونمو جوجه‌ها تاثیر زیادی دارد .رشد جوجه اردک نسبت به سایر طیور اهلی کم وبیش سریع تر است واگر غذا به میزان کافی ومتعادل در اختیار حیوان گذاشته شود، حیوان رشد عجیبی خواهد کرد . تغذیه حیوان از دو هفتگی به بعد تدریجاً کم شده ودر سن سه تا چهار هفتگی تعداد دفعات غذا به دو بار در روز تقلیل می‌یابد .

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد 1390ساعت 12:34  توسط مهدی  | 

پاندا


پاندا


پاندا حیوان کوچک و بانمکی است! این حیوان بسیار

کمیاب است. پاندا سری گرد، پوزه ای کوچک، گوش

های معمولی و دمی کوتاه دارد. پاندا تقریبا شکل یک

خرس است و دو حلقه ی سیاه دور چشمانش دارد.

گوش ها و پا هایش هم سیاه است.

پاندا در کوه های کشور چین زندگیی می کند. پاندا ها

معمولا تنها زندگی می کنند. آن ها خانه ی خود را

داخل بیشه ی درختان ((بامبو)) می سازند. این حیوان،

هر روز، چندین ساعت را صرف خوردن نهال های بامبو

می کنند.

پاندا جانور بسیار چابک و زبر و زنگی است. وقتی که

پاندا احساس خطر کند، به سرعت از درخت بالا می

رود و خودش را از شر دشمن در امان نگه می دارد.

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد 1390ساعت 12:10  توسط مهدی  | 

اسب های آبی

اسب های آبی


اسب آبی بر خلاف ظاهرش که حیوان بزرگ و ترسناکی

به نظر می رسد، واقعا حیوان آرامی است. سم های

بسیار سنگین و دهان خیلی بزرگی بادندان های عاجی

سخت دارد؛ اما اسب آبی تنها زمانی از آن ها استفاده

می کند که به شدت عصبانی شده باشد.

اسب آبی، هیکل بسیار سنگین و بزرگی دارد؛ اما

پوستش بسیار نارک است و پوزه اش، پهن و گوشتالو.

پاهایش به اندازه ای کوتاه است که اگر روی خشکی

بیاید، نمی تواند خوب راه برود و تقریبا باید روی زمین

بخزد.

 اسب های آبی، در طول رودخانه های بزرگ آفریقا

زندگی می کنند. اگر چه نام این حیوان، ((اسب آبی))

است، اما بر خلاف اسب های معمولی، نمی توانند با

سرعت حرکت کند.

آیا می دانستید که به اسب آبی (( جاروی رودخانه ))

هم می گویند؟ دلیل آن، این است که اسب آبی می

تواند نفس خود را در سینه حبس کند و در همان حال،

حدود ده دقیقه زیر آب بماند. او با دندانهای بلند خود،

گیاهانی را که در کف رودخانه روئیده اند می کند و می

خورد و به این ترتیب، کف رودخانه را تمیز می کند. این

کار اسب آبی، باعث می شود که هم کف رودخانه تمیز

شود و احتمال طغیان رودخانه کمتر شود. به همین

جهت به او، ((جاروی رودخانه)) نیز می گویند.   

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 18:46  توسط مهدی  | 

خوک های وحشی

خوک های وحشی


خوک های وحشی زیبا نیستند: پوشش زبر و تیره

رنگش، دسته ای مو روی دمش و زگیل های روی

صورتش قدری به زشتی او اضافه کرده است. یک گروه

خانوادگی در سرتاسر دشت ها می تازند، دم هایشان

به سمت بالاست
و بچه خوک ها مادرهایشان را دنبال

می کنند، این یک منظره ی دیدنی است. خوک های

وحشی در حفره های زمینی که توسط خوک خاکی در

زیر زمین برای حفاظت در مقابل دمای زیاد و درندگان

حفر کرده، زندگی می کنند. هنگامی که از گوشتخواران

گرسنه فرار می کنند، بچه خوک ها اول سرشان را

داخل حفره می کنند و بزرگتر ها سر و ته پس از آن ها

وارد می شوند، با این حال آن ها می توانند از دندان

های گراز مانندشان برای دفاع در مقابل تعقیب کننده

ای که سعی در دنبال کردن آن ها به داخل دارد،

استفاده کنند. آن ها حدود 15 سال عمر می کنند.




+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 13:52  توسط مهدی  | 

مطالب قدیمی‌تر